Αρχείο κατηγορίας Blog

PETER WILLIAM TOY »IS GOD DEAD»

100_0036 (2)PETER WILLIAM TOY: «Η φιλοσοφία που καθοδηγεί το έργο μου είναι το να θέτει ερωτήσεις σε σχέση με τα σύγχρονα παγκόσμια διλήμματα Για παράδειγμα: <<Η φύση ενδιαφέρεται για την διασφάλιση της επιβίωσης του ανθρώπινου είδους >>και επίσης <<Είναι Νεκρός ο Θεός; Αυτός ο τρόπος εργασίας ενισχύει την Πεποίθησή μου ότι στο χώρο της Τέχνης και της Φιλοσοφίας, οι ερωτήσεις καθ’εαυτές είναι πιο σημαντικές από ό, τι οι απαντήσεις. »

ART PERFORMANCE

Art Performance, που θα πραγματοποιηθεί χρησιμοποιώντας τα αντικείμενα καθημερινής χρήσης και τα έθιμα του εδώ και τώρα. Αυτό το έργο performance με τίτλο , « Υπάρχει Θεός» εξετάζει το πώς αιώνια ερωτήματα διαλέγονται με τη ρουτίνα της καθημερινότητας και επίσης τίθεται το ερώτημα σχετικά με το εάν έχουμε το χρόνο γι ‘αυτής της μορφής τις σκέψεις.

 

PETER WILLIAM TOY

‘’IS GOD DEAD?’’

Ο Καλλιτέχνης χρησιμοποιώντας αντικείμενα καθημερινής χρήσης και τα έθιμα του εδώ και τώρα, μέσα από την ζωντανή παρουσίαση εξετάζει το πώς αιώνια ερωτήματα διαλέγονται με τη ρουτίνα της καθημερινότητας και επίσης θέτει το ερώτημα σχετικά με το εάν έχουμε το χρόνο γι ‘αυτής της μορφής τις σκέψεις.

Σάββατο 24 Οκτώβρη 2015, 19.00m.m

 

Share

NICHOLAS JONES : ‘’IONIAN ODYSSEY’’

12119127_998695160151135_816581614628765659_n12079642_998695290151122_660491730441321561_nNICHOLAS JONES : ‘’IONIAN ODYSSEY’’ 28 Αυγούστου 2015

Όλοι όσοι περιπλανήθηκαν δεν χάθηκαν

Για πάνω από 15 χρόνια o καλλιτέχνης Nicholas Jones έχει δημιουργήσει το μοναδικό έργο του, με πρώτη ύλη τα παλιά η εγκαταλελειμένα βιβλία. Στο παρόν( καλλιτεχνικό) έργο του(που θα παρουσιαστεί στην Κεφαλονιά) ακολουθεί την ιστορία της ναυσιπλοΐας και της χαρτογράφησης στο Ιόνιο Πέλαγος, με επίκεντρο το νησί της Κεφαλονιάς.

Εμπνευσμένος από τις μελέτες των ταξιδιών του Οδυσσέα και της συλλογής της Κοργιαλενείου Βιβλιοθήκης στο Αργοστόλι, ο Jones ακολουθεί μία Οδύσσεια που τον φέρνει από την Αυστραλία στην Ελλάδα, σε αναζήτηση του Παλαιού, του Νέου και του Λησμονημένου.

*Nicholas Jones *

www.bibliopath.org <http://www.bibliopath.org/>

John Buckley Gallery – Nicholas Jones

<http://www.johnbuckleygallery.com/…/nicholas-jones-mining-t…>

State Library Exhibition – Nicholas Jones

<http://www.slv.vic.gov.au/event/conspiracy-cartographers>

Meanjin – Nicholas-jones

<http://meanjin.com.au/…/well-readan-interview-with-book-sc…/>

Where They Create – Nicholas-Jones

<http://wheretheycreate.com/Nicholas-Jones>

Facebook Page – Nicholas Jones Book-Sculptor

<https://www.facebook.com/pages/Nicholas-Jones-Book-Sculptor/328129883874336>

Documentary on Nicholas Jones 2011 <http://vimeo.com/27334681>

Γεώργιος Κακής Κωνσταντινάτος  – σκέψεις για το έργο του Nicholas Jones

Όπως ακριβώς στον Μηχανισμό των Αντικυθήρων δεν βλέπουμε παρά κάτι πολύ μικρό

που όμως κρύβει μια τεράστια γνώση, λεπτομέρεια, ακρίβεια, σοφία, έτσι, μ’αυτήν την οπτική

-τηρουμένων των αναλογιών- θα πρέπει να δούμε το έργο του Nicholas Jones.

Σαν κάτι πολύ μικρό, που όμως κρύβει μέσα του, πολύ δουλειά, ταλέντο, γνώση

και μελέτη του αντικειμένου του, που είναι η εικαστική, γλυπτική -δίκην »χειρουργικής»- παρέμβαση

σε παλιά κυρίως βιβλία. 

Αυτό που βλέπει κανείς μ’ένα άγγιγμα ματιάς στο έργο του Jones είναι πως τα βιβλία του κουβαλάνε

την σκόνη της εποχής που γράφτηκαν, μαζί με τον μαίανδρο του αγώνα ζωής, της εποχής εκείνης,

πράγματα που αμφότερα φέρνει στο φώς του σήμερα, για να δεχθούν στα φύλλα τους τον φρέσκο αέρα

και το ανανεωμένο ταξίδι, και να ξαναπαλιώσουν, αρχής γενομένης απ’το τώρα!

Η χαρτοκοπτική γλυπτική του Jones, λαμβάνει υπ’όψιν αυτό που είναι γραμμένο μέσα στα βιβλία αυτά,

το θέμα των βιβλίων αυτών, μαζί με το υλικό πάνω ή μέσω του οποίου αυτό συμβαίνει:

Το παλιό χαρτί, το μελάνι, τις γραμματοσειρές εποχής, κ.τ.λ. φερμένα όλα στο σήμερα.

Δοθέντος δε ότι από τα βιβλία που έχουν τυπωθεί με φωτοσύνθεση,

τίποτε απ’αυτά στο μήκος των αιώνων δεν θα μείνει…

(Θα συμβεί με μια πάρα πολύ αργή διαδικασία, αυτό που διαπιστωμένα έχουμε δει να συμβαίνει όλοι μας

με τα πρώτα fax ή τις αποδείξεις πληρωμής.

Μόνο οι σελίδες που έχουν τυπωθεί με τον κλασσικό τρόπο σε τυπογραφικές μηχανές πιέσεως 

π.χ. Χαϊδελβέργης, θα επιζήσουν)

…η χρήση από τον καλλιτέχνη ακριβώς αυτών των κλασσικών βιβλίων και η αναδειξή τους σε ένα νέο πλαίσιο στησίματος και παιχνιδιού με την γνώση και τον χρόνο, αποκτά ιδιαίτερη σημασία.

Στην παρούσα δουλειά λοιπόν, έχουμε ένα ταξίδι Ναυσιπλοΐας και Χαρτογράφησης.

Η Ναυσιπλοϊα δηλαδή η πλεύση, έχει ανάγκη την Χαρτογράφηση δηλαδή τον χάρτη.

Πλεύση και Χάρτης. Περιεχόμενο και Μορφή.

Η πλεύση σαν περιεχόμενο, και ο χάρτης σαν απεικόνιση της μορφής που αυτή η πλεύση θα πάρει.

Το ένα στοιχείο Διονυσιακό, η πλεύση, το ταξίδι στο υλικό και μέσα μας,

και το άλλο στοιχείο Απολλώνιο, ο χάρτης, το μέτρημα, από εδώ έως εκεί…

Με βοηθό την χαρτογραφημένη γνώση, η παρούσα εικαστική πλεύση, αναζητά και διεκδικεί

μέσω αυτής της Οδύσσειας ένα άνοιγμα ορίζοντα από το παλιό και λησμονημένο ως το καινοφανές,

που κι αυτό με την σειρά του έχει μέσα του τα εγγενή σπέρματα της φθοράς.

Πάντως όμως, όπως λέει και ο υπότιτλος της έκθεσης: Όσοι περιπλανήθηκαν δεν χάθηκαν!

Στην Ionian Odyssey του Jones, αναφέρεται ως επίκεντρο το Νησί της Κεφαλονιάς. 

Ο δημιουργός ψυχανεμίζεται,χωρίς ίσως να το ξέρει, ή υλοποιεί, κατέχοντας το από τις βίβλους

της Κοργιαλενείου Βιβλιοθήκης, το γεγονός πως στην διάρκεια της Ελληνικής Αυτοκρατορίας

(έτσι την αποκαλεί ο διάσημος Εγγλέζος βυζαντινολόγος Sir Steven Ransiman)

επίκεντρο δεν ήταν η Κέρκυρα,αλλά η Κεφαλονιά, με όλο το Ιόνιο να φέρει διοικητικά το όνομα:

Θέμα Κεφαλληνίας.

Συνομιλεί ίσως έτσι, και με το πέρασμα των δικών του κοκκινόστολων ανθρώπων από τα Νησιά μας ανάμεσα στα 1810 με 1864. Οι άνθρωποι αυτοί, είχαν ανάμεσά τους -πλην των αρνητικών «Μαίτλαντ», που η συλλογική συνείδηση τους απώθησε- και θετικούς «Νάπιερ» που η συνείδηση του κόσμου τους διέσωσε.

Ο κ.Jones, λειτουργεί αυτό που μόνο μέσω της Τέχνης μπορεί να λειτουργηθεί: Την άρση πάνω από μικρόψυχες γεωπολιτικές σκοπιμότητες, με την απόδοση του καθαρού σώματος των Ιονίων Νήσων μέσω της Τέχνης και άρα αποκαθαρμένων από τις σκοπιμότητες αυτές. 

Όργανό του για πετύχει αυτήν του την απολογητική κάθαρση, υπομονής και τέχνης, το νυστέρι-κοπίδι της χαρτοκοπτικής του, περασμένο σαν προσευχή, εκατοντάδες φορές, πάνω από τα φύλλα των βιβλίων του, σμιλεύοντας και κόβοντάς τα, ένα ένα!

Το βιβλίο, ένα βιβλίο, το κάθε βιβλίο, μας λέει «κάτι». Αυτό το ίδιο «κάτι», ο Jones, παρεμβαίνοντας σύμφωνα ή αντιστικτικά, μας το λέει με την χαρτοκοπτική του, αναδεικνύοντας -μετά από μελέτη- στοιχεία γεωγραφικά, ιστορικά, πολιτισμικά.

Ας πούμε,  στο μικρό βιβλιαράκι που σμιλεύει τον Λέοντα του Αγίου Μάρκου,

είναι τυπωμένο το θεατρικό έργο «Οθέλλος» του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ. 

Ναι αλλά ο Οθέλλος είναι αξιωματούχος της Βενετίας, που έμβλημα της έχει τον Λέοντα του Αγίου Μάρκου.

Πετυχαίνει λοιπόν ο Jones να κάνει να «συνομιλήσουν» ο Σαίξπηρ, η Βενετία, και ο Οθέλλος, πάνω στα Ιόνια Νησιά, υπομιμνήσκοντας το γεγονός του περάσματος των Βενετσιάνων απ’αυτά, και που γι αυτό ακριβώς τοποθετεί το συγκεκριμένο έργο του στο σώμα της παρούσας έκθεσης με τίτλο Ionian Odyssey.

Κάνοντας μία παρέκβαση εδώ, να πούμε ότι ο Οθέλλος, ο γνωστός «Μαύρος» της διάσημης Σαιξπηρικής τραγωδίας, δεν θα μπορούσε φυσικά να ήταν ποτέ μαύρος, μια που οι θέσεις που η «Γαληνοτάτη Εντατική Δημοκρατία» επεφύλασσε σ’αυτούς τους ανθρώπους, ήταν μάλλον στα αμπάρια των πλοίων της ως κωπηλάτες. Αυτό που ισχύει -και που δεν είναι της παρούσης να το παρουσιάσουμε διεξοδικά- είναι πως στο Οικόσημο του ιστορικού προσώπου που η Βενετία ανέθεσε την διοίκηση της κτήσης της στην Κύπρο,  παριστάνονται 3 μούρα, με από κάτω την λέξη «Mauro», δηλαδή στα Ελληνικά: «Μαύρο» ή «Μαύρος». Η λεπτομέρεια αυτή μαζί με την μαύρη πράξη του φόνου της γυναίκας του Δυσδαιμόνας, από αναίτια ζήλεια, έδωσαν στον Οθέλλο το χαρακτηριστικό του Μαύρου!

Κάτω από το μαύρο (ή βαθύ κόκκινο ή πράσινο ή σκούρο εν πάσει περιπτώσει -σε σχέση με το λευκό των σελίδων-) εξώφυλλο των βιβλίων του, ο Nicholas Jones αναδύει και αναδεικνύει την στιγματογραφημένη λευκότητα των σελίδων.

Αν πρόκειται να εντάξουμε το έργο του θα πούμε ότι οπωσδήποτε ανήκει στο είδος της Γλυπτικής. 

Της μικρογραφικής γλυπτικής.

Μπορούμε ακόμη κατά την γνώμη μου να το συνδέσουμε με ένα από τα είδη τεχνοτροπιών που εντάσσονται στις μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο φανερούμενες τεχνοτροπίες: 

Την «Op Art» (Optical Art).

Αυτό που είναι πάντως γεγονός είναι ότι ο Jones βρίσκει με το έργο του, 

την Παγκοσμίως αναγνωρίσιμη εικαστική του μανιέρα.

(Την οποία είμαι σίγουρος ξεκίνησε παίζοντας σαν παιδί…!)

Το δε παιχνίδισμα ανάμεσα στην Γλυπτική, την Μικροτεχνία και την «Οp Art», στα πλαίσια της Μεταμοντέρνας εποχής την οποία ήδη διανύουμε,μας φέρνει στο νου μια υπόδηλη αίσθηση μεσ’ από την Ιστορία της Τέχνης: 

Σαν η Ανθρωπότητα να βλέπει να περνάει μπρος από τα μάτια της, με ταχύτητα, όλη η ζωή της, παραμονές  πολέμου επιστρέφουν όλα τα styles…!

 

Γεώργιος Κακής Κωνσταντινάτος

Ηθοποιός Σκηνοθέτης Εικαστικός

kakis111@gmail.com

Share

Siren / Earthquake / Radio, Craig Dongoski – John Roach

Siren / Earthquake / Radio, Craig Dongoski – John Roach
Οι Καλλιτέχνες – Ακαδημαικοί Craig Dongoski και John Roach πραγματοποιούν στο νησί της Κεφαλονιάς τρεις εκδηλώσεις που εξερευνούν το περιβάλλον του νησιού, τον πολιτισμό και την ιστορία του . Το πρόγραμμα διαρθρώνεται γύρω από τρεις λέξεις-κλειδιά που απαρτίζουν τον τίτλο του: Σειρήνα / Σεισμός / Ράδιο. Κάθε ένας από αυτούς τους όρους – ιδέες προτείνει μια ενέργεια ή μία σήμανση που περικλείει την εμπλοκή του καλλιτέχνη και την επεξεργασία των ‘’δυνάμεων’’ που συνθέτουν την ιστορία της Κεφαλονιάς.
Το έργο περιλαμβάνει τρεις κύριες δραστηριότητες:
Μια ‘Εκθεση/Παρουσίαση στο Ιόνιο Κέντρο Τεχνών και Πολιτισμού την Δευτέρα 10 Αυγούστου.
Μια ανοικτή στο κοινό πειραματική εκδήλωση με χρήση ραδιοπομπών, που θα πραγματοποιηθεί στο σπήλαιο της Μελισσάνης την Τρίτη 11 Αυγούστου.
Την Δευτέρα 10 Αυγούστου θα πραγματοποιηθεί μία ραδιοφωνική εκπομπή στον Ionian Galaxy 90.8 FM, που θα παρουσιάσει το θέμα και την σταδιακή εξέλιξή του.
ΣΕΙΡΗΝΑ:
Ειδητικά Κανάλια
Ένα συμμετοχικό έργο τέχνης, που χρησιμοποιεί ραδιοφωνικούς πομπούς και δέκτες για να μετατρέψει το σπήλαιο της Μελισσάνης σε χώρο εναλλαγής και συντονισμού με την πολυδιάστατη και πολυμορφική απόδοση των δομικών στοιχείων της Ελληνικής Γλώσσας με τη χρήση και την απόδοση ποικίλων φωνημάτων.
ΣΕΙΣΜΟΣ:
Ορθογραφία του Ανέμου
Μια εγκατάσταση στο Ιόνιο Κέντρο Τεχνών και Πολιτισμού, που συγκεντρώνει τα έργα που ο Dongoski και Roach έχουν δημιουργήσει στην Κεφαλονιά, δημιουργώντας ένα αμάλγαμα συμβατικής έκθεσης και συγχρόνως παρουσίασης.
Η εγκατάσταση περιλαμβάνει σχέδια, γλυπτά και βίντεο, καθώς και ένα χρονοδιάγραμμα των γεγονότων που θα λαμβάνουν χώρα καθ’όλη τη διάρκεια της εναρκτήριας συγκέντρωσης.
ΡΑΔΙΟ :
Κεφαλονιά/τρέχοντα νέα
Οι καλλιτέχνες θα εμφανιστούν στον ραδιοφωνικό σταθμό Ionian Galaxy όπου αντί μίας συμβατικής συνέντευξης θα παρουσιάσουν ηχητικά στοιχεία και αντικείμενα από το πρόσφατο έργο τους στο νησί .
Ο στόχος είναι να φανταστεί κανείς το ραδιόφωνο ως ένα πρόσθετο χώρο για την έκθεση που θα έχει ως ‘’λειτουργικό τόπο‘’ για το έργο τα ερτζιανά κύματα.
Πληροφορίες : drawingvoices.com, sirenearthquakeradio.com, johnroach.netPhoto by Craig Paulsonhttp://cpaulson.com/

Share

UNIVERSITY OF TECHNOLOGY SYDNEY /Global Studio 2015» LAB 85302:STATEOFTHEISLAND»

In this Interdisciplinary Design Lab, under the supervision of Dr. Mark Titmarsh,100_1443 the discipline of design is cast as an agent for change, a way of creating and critically exploring possible futures for various contemporary urban environments. Centering on the island of Kefalonia, Greece, the lab will consider the future of the island with regard to the use and re-use of everyday plastic materials. This will involve investigating the island, its towns and locales, to recognise how it functions in terms of urban planning, public space, sustainability, architecture, tourism, sea sports and related design disciplines.

This studio project will begin as an exploration of plastic, the story of its creation and how it is has come to be ubiquitous in the design of daily practices. We will be looking at the use of plastic on the island for business and recreational purposes and noting in particular any dependence on the use of disposable plastics, from plastic bags through to coffee cups.

You are being asked to consider the cultural history of the island, its institutions and businesses, its domestic and recreational resources and any issues that might be generally applicable to other island states like Australia or Indonesia.

Your final goal on Kefalonia is to design a presentation for display in the gallery of the Ionian Centre. These works can take the form of creative installations that reflect consciousness of plastic usage, behavior steering towards ideal sustainability, and up-cycling for aesthetic practicalities, potentially creating a model for other islands and island states to emulate.

Working in a teams you will devise a component of the final exhibition that will take place on Friday 3 July 2015 at the Ionian Center for Arts and Culture. This work will be designed so as to integrate with the other interdisciplinary teams from American and Greek institutions to form a unique public event that indicates alternatives for existing plastic forms on Kefalonia.

All communication in Sydney will be initiated through UTS Online

Bio

Dr. Mark Titmarsh (born 1955, Ingham, Australia) is a visual artist working in painting, video and writing. His paintings and filmwork are currently held in public collections across Australia, and in private collections in Europe and the United States.

His current work executed under the rubric of ‘expanded painting’ is painting about painting or painting that dissimulates into objects, videos and texts. Recent work has included paintings on industrial materials, environments of fluorescent string and video works for mobile phones. In 2006 he was a cofounder of the artist run space, Loose Projects and is currently co-editing a book on the gallery.

In the 1990s he co-founded the Sydney based artists group Art Hotline that exhibited ephemeral works in non-gallery everyday sites. He also edited a book documenting their activities between 1992 and 1995. Much of this work could be described as post-painting objects in that they take the form of 3 dimensional constructions that refer specifically to the conceptual aspects of painting. His screen based work included video and experimental websites that were exhibited in Multimedia Arts Asia Pacific in 2000.

Mark is active in issues surrounding the arts, having been a co-founding member of WAAR (Working Artists Against Ralph) and PEAASS (Promoting Electoral Awareness of the Artist’s Status in Society), two groups that were formed to defend artists’ rights and raise awareness of their contribution to the national cultural environment. He was a co-founding member of Group 3 three, an artists’ collaboration exploring the boundaries of painterly practice through installation and photographic documentation.

In the 1980s he established an international reputation as an experimental filmmaker exhibiting in Europe, North America and South America winning awards at Ann Arbor and Montreal International Festivals. In Australia he was a significant contributor to the development of the postmodern debate in the visual arts in his role as co-editor of the visual arts magazine, On the Beach and as a new image painter.

Mark was a co-founding member of the Super 8 Film Group, a Sydney-based organization for the promotion, distribution, and exhibition of Australian experimental filmmaking. He was the founding member of Metaphysical TV — a group of 5 experimental filmmakers whose work relied on reconstructing fragments appropriated from television imagery.

Among other qualifications, Mark has just completed a PhD in Painting at University of Technology Sydney, he holds a Masters degree in Visual Arts and has studied at St. Martin’s College of Art, London; the University of London; the Pietro Vannucci School of Fine Arts, Italy and the University for Foreigners in Perugia, Italy.

Share